اي همه مردم ! در اين جهان به چه كاريد ؟
عمر گرانمايه را چگونه گزرانيد ؟
هر چه به عالم بود اگر به كف آريد !
هيچ نداريد اگر كه عشق نداريد
واي ، شما دل به عشق اگر نسپاريد !
گر به ثريا رسيد ، هيچ نيرزيد
هركس مي تواند و بايد عشق بورزد . اين پديده جديد يا كشف تازه اي نيست ، بلكه مسائل كوچك و در عين حال حياتي است كه ما هر روز ، هر ساعت ، و هر لحظه با آن روبرو هستيم ولي به آن اهميت نمي دهيم و سرسري از آن رد مي شويم .
1- تمام افراد بشر با وجود تفاوتهاي نژادي ، فرهنگي و مذهبي در بعضي از نيازها با يكديگر وجه اشتراك دارند كه از آن جمله نياز به عشق ، مهرباني و دوستي است .
2- هر انساني جدا از استعدادهاي بالقوه ، از توانايي هاي نامحدود و بي پايان برخوردار است كه با آموزش و پرورش صحيح مي توان آنها را باور و شكوفا ساخت .
3- رضايت از خود ، به خود ارزش و اعتبار دادن ، منحصر به فردي و يكتا بودن را پذيرفتن و به آن ارج نهادن و به (خود) واقعي برگشتن از عوامل حياتي در پي ريزي و انسجام شخصيت سالم است .
4- تشكيل خانواده و در آغوش پر مهر آن بزرگ شدن و از محبت پدر و مادر برخوردار بودن ، بالاترين و مهمترين نياز بشري است . آما نشان دهنده اين واقعيت است كه تمام ناراحتي هاي روز افزون رواني ، ناشي از احساس تنهايي و دور بودن دست نوازشگر خانواده است .
عشق نيازي مبرم ، حياتي و همگاني است كه تبلور آن شكوفايي و خلاقيت مي آفريند و كمبود آن انسان را به فساد و تباهي مي كشد . با عشق و در عشق زندگي كنيد تا معني و مفهوم واقعي حيات را درك كنيد و از آن لذت ببريد .
یادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم
وقت پرپر شدنش سوز و نوايي نکنيم
پر پروانه شکستن هنر انسان نيست
گر شکستيم ز غفلت ، من و مايي نکنيم
يادمان باشد سر سجاده عشق
جز براي دل محبوب دعايي نکنيم
يادمان باشيد اگر خاطرمان تنها ماند
طلب عشق ز هر بي سرو پايي نکنيم
عشق يعني مستي و ديوانگي
عشق يعني با جهان بيگانگي
عشق يعني شب نخفتن تا سحر
عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني سر به دار آويختن
عشق يعني اشك حسرت ريختن
عشق يعني در جهان رسوا شدن
عشق يعني مست و بي پروا شدن
عشق يعني سوختن يا ساختن
عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني ديده بر در دوختن
عشق يعني در فراقش سوختن
عشق يعني انتظار و انتظار
عشق يعني هر چه بيني عكس يار
عشق يعني لحظه هاي التهاب
عشق يعني لحظه هاي ناب ناب
عشق يعني سوز ني آه شبان
عشق يعني معني رنگين كمان
عشق يعني با گلي گفتن سخن
عشق يعني خون لاله بر چمن
عشق يعني شعله بر خرمن زدن
عشق يعني رسم دل بر هم زدن
عشق يعني يك تيمم يك نماز
عشق يعني عالمي راز و نياز
عشق يعني با پرستو پر زدن
عشق يعني آب بر آذر زدن
عشق يعني چون محمد پا به راه
عشق يعني همچو يوسف قعر چاه
عشق يعني بيستون كندن به دست
عشق يعني زاهد اما بت پرست
عشق يعني قطره و دريا شدن
عشق يعني همچو من شيدا شدن
عشق يعني يك شقايق غرق خون
عشق يعني درد و محنت در درون
عشق يعني يك تبلور يك سرود
عشق يعني يك سلام و يك درود
خداوندا ، اگر داشتن ذليل داشتنم مي كند ، ندارم كن
خداوندا ، اگر كاشتن اسير چيدنم مي كند ، بيكارم كن
خداوندا ، اگر به لحظهاي افتادم ، پيش از سقوط هوشيارم كن .
خداوندا ، اگر انديشه خيانت به ياران و دوستان در سرم افتاد ، بر سر دارم كن .
خداوندا ، اگر لحظهاي رنج بيماران از سرم بيرون رفت ، سخت بي ترحم بيمارم كن .
خداوندا ، به من زيستي عطا كن كه در لحظه مرگ بر بي ثمري لحظه اي كه براي زيستن گذشته حسرت نخورم و مردني عطا كن كه بر بيهوده گي اش سوگوار نشوم .
خداوندا ، تو چگونه زيستن را به من بياموز ، خود چگونه مردن را خواهم آموخت .
دکتر علی شریعتی
خداوندا ، اگر داشتن ذليل داشتنم مي كند ، ندارم كن
خداوندا ، اگر كاشتن اسير چيدنم مي كند ، بيكارم كن
خداوندا ، اگر به لحظهاي افتادم ، پيش از سقوط هوشيارم كن .
خداوندا ، اگر انديشه خيانت به ياران و دوستان در سرم افتاد ، بر سر دارم كن .
خداوندا ، اگر لحظهاي رنج بيماران از سرم بيرون رفت ، سخت بي ترحم بيمارم كن .
خداوندا ، به من زيستي عطا كن كه در لحظه مرگ بر بي ثمري لحظه اي كه براي زيستن گذشته حسرت نخورم و مردني عطا كن كه بر بيهوده گي اش سوگوار نشوم .
خداوندا ، تو چگونه زيستن را به من بياموز ، خود چگونه مردن را خواهم آموخت .
دکتر علی شریعتی
هستی آهنگهای بسیار دارد . پرده های بیشمار . آواهایی که باید شنید و نوا هایی که باید شناخت . باید به ضرب آهنگ آن پی برد و به رمز های جاودانه اش دل سپرد .
نشانه ها چشم به راهند تا انسان فرا خوانده شود ، به دور دست نظر دوزد و خود را آماده کند ، با تمام وجود ، مهیا و مجهز ، برای رفتن ، برای گام نهادن در راه و بیراه ، برای گریختن از بیم ها ، دلشوره ها و ترسها ، تردیدها ، برای فرو رفتن و فرا رفتن ، عبور از مرزها و گذر از بی نهایت به اقلیم پر رنگ رویا . به سر زمین مکاشفه ها ، به دیار دریافت ها ، به سوی فهمی عمیق تر و هدایت جهان به سوی هر آنچه که می خواهی . کوشش بسیار برای دانستن یک راز . کلیدی برای دستیابی به همه چیز .
هر کس مرکز جهان خویشتن است . نقطه ی تؤامان آغازها و پایان ها . او ارزشهای خود را بنا می نهد و هویت خویش را شکل می دهد . آیا ما پدید آورندگان شرایطیم و یا خود پدیده ایم بر آمده از آن ؟؟ مرزهای اختیار ما کجاست ؟ و دستهایمان در کدامین وادی از نیرو عاری می شوند ؟
در دنیای روابط تاریک . در جهان چراغ های خاموش ، در وادی متروک انسانهای تنها با مناسباتی مخدوش . چه کسی می خواهد در فرد گرایی خود فرو رویم ؟ در دنیای ذهنیات شناور بمانیم ؟ و جهان درون را به معیاری تردید ناپذیر مبدل نماییم ؟ و اینجاست که انسان جستجوگری در مسیر شدن پدید می آید ...
