سلام
در محرم سال گذشته من یک سری مباحث تحت عنوان (عاشورا و انتظار) مطرح کردم . پیشنهاد می کنم آنها را مطالعه کنید .
لینکها :
سلام . امیدوارم عزاداری هاتون مورد مقبولیت خداوند قرار گرفته باشد .
امروز سه شنبه ٬ روز تاسوعای حسینی بود . امشب ٬ شب عاشورا است ...
اگه کربلا میری منم ببر ای دل ای دل
اگه نینوا میری منم ببر ای دل ای دل
گاهی وقتها که آقا ٬ دلم هواتو می کنه
سر روی دیوار میزارم ٬ عکس حرم را میبینم
نگین شهر کربلا اگر حسین فاطمه است
نقش نگینش به خدا اسم امیر علقمه است
السلام علیک یا اباعبدالله
السلام علی الحسین
و علی علی ابن الحسین
و علی اولاد الحسین
و علی اصحاب الحسین
التماس دعای خیر دارم ...
سلام بر حسین
رسیدن ماه محرم الحرام و ایام عزاداری برای شهادت
سرور و سالار شهیدان حضرت مولا امام حسین (ع)
را به فرزند منتقم ایشان حضرت امام مهدی (عج)
و تمامی شیعیان و انسانهای طالب انسانیت و حقیقت جهان
تسلیت عرض می کنم .
****
محرم ٬ بالاخره محرم هم آمد و مرا از چشم انتطاری در آورد . ۱۰ ماه است منتظرت بودم . چقدر دیر آمدی ؟ دلم برای گریه های محرم خیلی تنگ شده بود . نوحه ٬ سینه زنی ٬ عزاداری برای مولایم حسین . حسین جان !! هر روز بر مظلومیتت افزوده می شود . از دشمنان انتظاری نیست ٬ اما امان از ما مسلمانان شیعه صفت بی معرفت ! که هر روز قلب فرزندت مهدی را با اعمال زشت خود به درد می آوریم و ادعای شیعه بودن هم می کنیم . ادعای دوست داشتن شما را می کنیم ٬ اما ...
نقل ما آدمها نگفتنی است . حسین جان ٬ می دانم که می دانی الان کربلایی دیگر به پا شده ٬ امروز در غزه استکباریان اسرائیلی تا می توانند خباثتهایشان را نشان می دهند ... ٬ دارند مسلمانان را قتل عام می کنند و همه ساکتند ... به روی این جنایت آشکار ...
یا مولا ٬ می خوام با شما کلی درد دل کنم ٬ مرا پذیرا باشید ...
جریانهای نوظهور معنویت گرا (عرفانهای جدید !!! )
تاثیر تمدن و تکنولوژی جدید را بر دگرگون و بهتر شدن وضعیت زندگی مادی بشر هرگز نمی توان از نظر دور داشت اما این واقعیت تلخ را نیز نمی توان کتمان کرد که تمدن مدرن ، یکی از عوامل مهم غفلت آدمیان از اصلی ترین ساحت وجودی خود ، یعنی روح ملکوتی و در نتیجه فروپاشی بنیادهای اخلاق و معنویت در جهان معاصر بوده است .
ناتوانی تمدن صنعتی در برآوردن نیازهای معنوی و ارزشی انسان معاصر و در نتیجه ظهور بحران ها و بن بست های بغرنج در فضای ذهن و زندگی آدمیان سبب شده است تا بار دیگر دل های مضطرب متوجه وسیله ای گردد تا انسان دورافتاده از اصالت های خویش را از گرداب وحشتناک کنونی نجات داده و به ساحل امن سعادت رهنمون شود . بازگشت به اصالت ها و رونق بازار معنویت که ما در عصر خود شاهد رشد سریع آن هستیم ، معلول همین واقعیت می باشد ، که فی نفسه پدیده ای مبارک است . اما آنچه در این شرایط سخت نگران کننده و هشدار دهنده است سر بر آوردن کیش ها و مسلک ها و فرقه های عرفانی گوناگونی است که در قالب ها و مدل های رنگارنگ و جذابی عرضه می شوند ، در حالی که هیچ بهره ای از چشمه سار حقیقت به مخاطبان کمال جوی خود تقدیم نمی کنند . تردیدی نیست که اینگونه کیش ها و مسلک ها از آن جهت که بر اصول و پایه های واقعی بنیاد نشده اند ، نه تنها درمان کننده بحران های اخلاقی ، روحی و معنوی انسانهای این عصر نمی باشد بلکه خود به تشدید این بحران ها کمک می کنند و جسم و جان آدمیان را در معرض دردها و مصیبت های بغرنجی قرار می دهند . آن کس که در جستجوی حقیقت است و می کوشد تا بحران های روحی خود را با گام نهادن در مسیر معنویت و عرفان درمان کند باید قبل از هر چیز به این نکته ظریف واقف باشد که داروی خود را از کدام داروخانه و از دست کدام متخصص دریافت می کند ؟
با توجه به رواج گسترده انواع و اقسام کیش ها و نحله های مدعی عرفان و معنویت از جمله : آیین های عرفانی نوظهور هندی مانند ( یوگا ، اوشو ، سای بابا ، کریشنا ، رام الله ، یوگاناندا ، دالایی لاما ) ـ عرفانهای آمریکایی مانند ( عرفانهای سرخپوستی ، عرفان اکنکار ، آثار پائولو کوئلیو ) ـ عرفانهای مسیحی ـ عرفان یهود ـ آیین ذن و ... ؛ در جامعه ی ایرانی ـ اسلامي ما و روی آوردن هزاران جوان جویای معنویت به این گونه جریانها ، لازم است گام هایی در جهت شناسایی و شناخت دقیق آنها برداشته شود . امروزه از یک سو با عرفانهای وارداتی چه از شرق به نام : کریشنا ، رام الله و سای بابا و چه از غرب به نام عرفان مسیحیت و عرفان یهود و ... مواجهیم که فوج فوج جوانان ما را می برند و از سوی دیگر سلسله های دراویش تحت عناوین مختلف شاه نعمت اللهی ، گنابادی ، نقشبندیه و ... در داخل کشور به صورت گسترده و هدفدار مشغول فعالیت اند .
لذا با توجه به اين گستردگي فعاليت بايد احساس خطر کرد و جوانان ما به خصوص قشر محصل و دانشجو باید به شدت مواظب باشند تا در دام چنین فرقه ها و مکاتب گمراه کننده ای اسير نشوند . ان شاء الله .
« منبع : کتاب : آفتاب و سايه ها از محمد تقي فعالي »
20خصوصيت افراد با اعتماد به نفس پايين
1- عموما شايعه پراكن هستند و غيبت مي كنند.
2- همواره به دنبال نقاط منفي هستند.
3- ديگران را خراب مي كنند تا خود را عالي جلوه دهند.
4- شروع كننده نيستند.
5- هميشه حالت دفاعي دارند.
6- اشخاص با هوش را قلبا دوست ندارند زيرا خودشان با هوش نيستند.
7- بي انضباط هستند.
8- شجاعت ادامه دار ندارند و به دنبال قدرت موقتي و كاذب هستند.
9- فاقد برنامه ريزي قبلي وعملي هستند.
10- قلبا و بدون ترس و تظاهر و ريا و منفعت حاضر به كمك كسي نيستند.
11- هميشه مي ترسند مبادا كسي جايشان را بگيرد.
12- ادعا مي كنند نمي شود و هيچ راه حلي وجود ندارد و تا بوده همين بوده چون راهش را خود بلد نيستند.
13- نسبت به افراد برتر از خود دنبال نقطه ضعف مي گردند.
14- در پي انتقام هستند و بخشيدن برايشان سخت است.
15- در ديگران بدي ها را مي جويند.
16- بيش از ظرفيت خويش جهت كسب قدرت بيروني تلاش مي كنند.
17- چنان حقيرند كه حاضر به بخشيدن ديگران نيستند.
18- ضعف هاي خود را انكار و پنهان مي كنند.
19- بدون تلاش به انتظار معجزه مي نشينند.
20- هميشه يك سري بهانه براي بي لياقتي خود دارند.
اگر خودمان يكي(یابیشتر) از اين عيوب را دارا بوديم چه بايد كرد ؟
بايد بدانيم هيچ انساني كامل نيست ٬ اما از رسالتهای انسان این است که همواره به سمت کمال پیش برود .
هستی آهنگهای بسیار دارد . پرده های بیشمار . آواهایی که باید شنید و نوا هایی که باید شناخت . باید به ضرب آهنگ آن پی برد و به رمز های جاودانه اش دل سپرد .
نشانه ها چشم به راهند تا انسان فرا خوانده شود ، به دور دست نظر دوزد و خود را آماده کند ، با تمام وجود ، مهیا و مجهز ، برای رفتن ، برای گام نهادن در راه و بیراه ، برای گریختن از بیم ها ، دلشوره ها و ترسها ، تردیدها ، برای فرو رفتن و فرا رفتن ، عبور از مرزها و گذر از بی نهایت به اقلیم پر رنگ رویا . به سر زمین مکاشفه ها ، به دیار دریافت ها ، به سوی فهمی عمیق تر و هدایت جهان به سوی هر آنچه که می خواهی . کوشش بسیار برای دانستن یک راز . کلیدی برای دستیابی به همه چیز .
هر کس مرکز جهان خویشتن است . نقطه ی تؤامان آغازها و پایان ها . او ارزشهای خود را بنا می نهد و هویت خویش را شکل می دهد . آیا ما پدید آورندگان شرایطیم و یا خود پدیده ایم بر آمده از آن ؟؟ مرزهای اختیار ما کجاست ؟ و دستهایمان در کدامین وادی از نیرو عاری می شوند ؟
در دنیای روابط تاریک . در جهان چراغ های خاموش ، در وادی متروک انسانهای تنها با مناسباتی مخدوش . چه کسی می خواهد در فرد گرایی خود فرو رویم ؟ در دنیای ذهنیات شناور بمانیم ؟ و جهان درون را به معیاری تردید ناپذیر مبدل نماییم ؟ و اینجاست که انسان جستجوگری در مسیر شدن پدید می آید ...
